Kategoria: Mowa i nauka

KONIECZNY ETAP PRACY

Koniecznym dalszym etapem pracy jest oparcie się na pojęciu funkcjonalnie zróżnicowanej struktury mózgu , co usiłuję uzasadnić i rozwinąć w książce pt. Elementy leksykologii i semio­tyki (1970), w szczególności w

MYŚL O JEDNOŚCI

Myśl o jedności aktu percepcji i predykacji można dojrzeć już w określeniu Kartezjusza: „perceptio sive operatio intellectus”: wystarczy zrozumieć „intellectus” jako mózg, jako podmiot, który rea­guje na obiekt percepcji odruchem

OCENA NIEZNANEGO

Okres 1950—1970 miałem wypełniony pracą nad Słownikiem. Tej pracy w znacznym stopniu zawdzięczam nastrój, któremu dałem wyraz w Elementach leksykologii i semiotyki (s. 122) w zdaniu, którym pozwolę sobie zakończyć

OKREŚLAJĄCA FUNKCJA CZASOWNIKA

Określająca funkcja przymiotnika biały jest dwojgka: informuje on nas o tym, że desygnat wyrazu śnieg „jest białego koloru” (to jest genetiyus ąualitatis), czy też „ma kolor biały” — to jest

PROPONOWANE ODRÓŻNIENIE

Proponowane przez logików odróżnianie funkcji znaczeniowych cza­sowników znaczyć i oznaczać nie usuwa trudności i nie zawsze da się kon­sekwentnie. stosować. Gdybyśmy zadali sobie pytanie: jaką cechą powinno się odznaczać myślenie,

JEDNA Z NAUK O CZŁOWIEKU

Językoznawstwo jest jedną z nauk o człowieku i to je łączy z takimi naukami jak biologia, psychologia, neurologia, socjologia, histo­ria. Ta teza może sprawiać wrażenie truizmu, ale lepszy jest zgodny

SZCZEGÓLNA UWAGA

Dalszy ciąg cytowanego tekstu rzecz wyjaśnia: „psychologia przestaje być dawną abstrakcyjną nauką o wrażeniach, spostrzeżeniach, myślach czy uczuciach…, zagad­nieniem głównym jest zagadnienie stosunku człowieka do świata, który go otacza”. Na

OBA TYPY KONSTRUKCJI

Mo­żliwe byłyby oba typy konstrukcji, gdyby żywiołem, o którym mowa, była woda: „całą wieś zalało wodą” albo: „całą wieś zalała woda”. Ener­gia nerwowa „mobilizowana” przez bodźce zewnętrzne ulega werbaliza­cjom, to

OKREŚLAJĄC JĘZYKOZNAWSTWO

Określając językoznawstwo jako jedną z nauk o człowieku, określamy tym samym przedmiot tej nauki: jest nim język jako jedna z form zachowania się (behaviour, comportement) człowieka w środo- Avisku społecznym.

ZBIEŻNOŚĆ MYŚLENIA

Takie zbieżności myślenia naukowego są obja­wami teoretycznego integrowania się nauk, dającego się niekiedy obser­wować, mimo coraz silniejszej ich specjalizacji. Teoretyczna integracja nauk jest oczywiście czymś zupełnie innym niż uprawianie eklektyzmu:

KAŻDA JEDNOSTKA MÓWIĄCA

Każda jednostka mówiąca, każdy człowiek, każda osobo­wość stanowi jedność bio-psycho-socjalną (p. niżej s. 291). Jednostkowy żywy organizm jest cząstką środowiska tak ścisłe z nim zespoloną, że nawet z teoretycznej definicji

WSZELKIE POSTRZEŻENIA

O wszelkich postrzeżeniach, reakcjach mózgu na bodźce zewnętrzne pisał Kartezjusz, że są to „tantum diyersi modi percipiendi” — ‚tylko rozmaite sposoby percypowania (postrzegania)’. Obie zacytowane maksymy mają treść epistemologiczną. Niektórzy